
✦ Aileler İçin
Çocuklar sayı saymayı ve okumayı öğrenir. Duyguları hakkında konuşmayı ise ancak biri buna zaman ayırırsa öğrenirler.
Bazen bir çocuk içinde neler olduğunu kendisi de bilmez. Sadece bir şeylerin yolunda gitmediğini hisseder. Öfke, geri çekilme ya da gözyaşları o an bildiği tek yol olur. Duygularını erken adlandırmayı öğrenen çocuklar bu dolambaçlı yola daha az ihtiyaç duyar. Çatışmalarla daha iyi başa çıkar, kendilerini daha güvende hisseder ve ihtiyaçlarını dile getirebilirler. Bu yüzden duygusal eğitim ikincil bir konu değildir. Anaokulunda ve okulda başlar, ve etkisi çocukluğun çok ötesine uzanır.
Çocuğunuz bu sırada ne öğrenir
Duygudan anlayışa
Burada amaç doğru bir cevap bulmak değildir. Zaten doğru cevap yoktur.

Öfke nadiren gerçek sorundur
Çocuklar duygularını henüz iyi ifade edemediğinde, yaşadıkları davranışlarına yansır. Davranışı hemen görürüz, ama arkasındaki duyguyu her zaman görmeyiz. Bu yüzden EMORIA bakış açısını değiştirmek istiyor. Sadece şunu sormak yerine: Çocuk şu an ne yapıyor? Ayrıca şunu da sormak: Şu an ne hissediyor olabilir, ve belki neye ihtiyacı var?
Peki bunun benimle ebeveyn olarak ne ilgisi var?
Belki çocuğunuz evde Yubuu'dan ya da bir duygudan bahseder. Belki de bahsetmez. İkisi de tamamen normaldir. Oyunu yeniden oynamanıza ya da pedagojik bir eğitime sahip olmanıza gerek yok. Çoğu zaman dinlemek ve sormak yeterlidir: „Bu senin için nasıldı?“ Önemli olan, çocuğunuzun şunu hissetmesidir: Duygularım orada olabilir. Beni duyuyorlar.
Evde küçük ipuçları
Duyguları adlandırmak: „Şu an hayal kırıklığına uğramış görünüyorsun.“
Tahmin etmek yerine sormak: „Ne olduğunu anlatmak ister misin?“
Hemen çözüme koşmamak: Bazen bir çocuğun önce ihtiyacı olan şey öğüt değil, anlayıştır.
Örnek olmak: Kendi duygularınızı adlandırdığınızda, çocuğunuz bunun normal olduğunu öğrenir.
Bir sonraki veli görüşmesi için güzel bir soru
„Bugün çocuğumu özellikle meşgul eden bir durum oldu mu?“
Bu soru genellikle „Her şey yolunda mıydı?“ sorusundan daha fazlasını açar.

„Bazen en güzel sohbetler tek bir soruyla başlar: Bugün nasıl hissediyorsun?"
— Yubuu
Evde küçük bir sohbet başladığında, aslında önemli bir şey olmuş demektir: Bir çocuk anlatır, bir yetişkin dinler, ve ikisi de birbirini daha iyi anlamaya çalışır.
Sorularınız mı var? Bize yazın